വാക്ക് (കവിത)

വാക്ക്

(കവിത) 

എസ്.സരോജം

മൈക്കൊന്നു കൈയിൽ കിട്ടിയാലവിവേകികൾതൻ

നാക്കിൽനിന്നുതിരും പടുവാക്കുകൾ.

കരഘോഷമൊന്നുമുഴങ്ങിയാലൊ പിന്നെ-

യാവേശമെത്ര പടികയറും!

കേൾക്കുന്നവരെന്തു ഗ്രഹിക്കുമെന്നുതെല്ലും

ചിന്തിക്കയില്ലന്നേരമാ'മഹാന്മാർ'.

വിവാദങ്ങൾവന്നു തലയ്ക്കുമീതേ-

 യാഞ്ഞുപതിക്കുമ്പോൾ ചിന്ത വായ്ക്കും.

വാക്കുകൾക്കർത്ഥംതിരഞ്ഞുപിന്നെ ശബ്ദ-

താരാവലി തപ്പിനോക്കിയെല്ലാം

തോന്നുന്ന ഭാഷയിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചുചൊല്ലു-

 മൊക്കെയും പാഴ്‌വാക്കായിമാറും.

വാക്കെന്നാൽ വിവേകികൾക്കായുധംതാ-

നവിവേകികൾക്കതുതാൻ സർവ്വനാശം.

സൂക്ഷിച്ചെയ്യുക, വാക്ശരങ്ങൾ തറച്ചെഴും

മുറിവെന്നും പച്ചയാർന്നിരിക്കും.